Vanochtend werd ik wakker met een fantastisch gevoel: “Yes, I did it, mission accomplished!!” Want: gisteren heb ik in Amsterdam m’n eerste marathon gelopen! In een ongelofelijke tijd van 03:11:50. Hoe ik dit avontuur beleefd heb? Lees in deze blog alles over de voorbereiding – en de tegenslagen – op weg naar mijn eerste marathon - en welke lessen het me geleerd heeft búiten het hardlopen.

Het doel om de marathon te gaan lopen stond al jaren. Ik heb me ook meerdere malen ingeschreven, maar telkens ging het in de voorbereiding mis. Je begint met trainen, krijgt de smaak te pakken, raakt in vorm en dan: Pats! Spierblessure door overbelasting... Dát was voor mij de belangrijkste reden om twee jaar geleden bij de loopvereniging bij ons in de buurt te gaan, zodat ik gestructureerd leerde trainen, zonder overmoedig te raken.

“Doe maar rustig aan…”

Toen ik bij de loopvereniging begon met trainen en vol moed vertelde dat ik kwam trainen voor de marathon, werd me door een van de trainers gevraagd om op één been te gaan staan. Vanwege het schudden van m’n knie werd me geadviseerd om voorlopig (lees: de komende twee jaar) nog geen marathon te gaan lopen, maar eerst te werken aan m’n duurvermogen en vooral m’n spierkracht. Dit was niet wat ik verwachtte en hoopte, maar toch heb ik – met frisse tegenzin – het advies opgevolgd.

Van daaruit ben ik de basis gaan leggen, met meer 10km-wedstrijden en halve marathons. Het was dezelfde periode waarin Personato onderstaand filmpje van me gemaakt heeft, waarin de parallel tussen recruitment en hardlopen werd gemaakt. “Always willing to go that extra mile…“

Inmiddels, ruim een jaar geleden, heb ik de knoop doorgehakt: het wordt de marathon van Amsterdam. Waarom Amsterdam? Het is een marathonwedstrijd in het najaar, dus je hebt geen last van ‘de eerste warme dag van het jaar’, zoals in Rotterdam vaak het geval is. Maar de belangrijkste reden? Sfeer en ambiance! Start en finish in het Olympisch Stadion, lopen langs de Amstel, door het hart van het Rijksmuseum… Daar wilde ik volledig voor gaan!

Hardlopen en recruitment: twee gelijken?

Regelmatig geef ik presentaties over recruitment en ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. Zodoende hadden we op 28 oktober 2017 Leon Deijnen en de business club-leden van UDI’19 over de vloer bij Personato. Ook hier vertelde ik over de arbeidsmarkt en de ontwikkelingen die er momenteel plaatsvinden, maar ik kan me ook herinneren dat ik (net iets te enthousiast) vertelde over mijn aanstaande voorbereidingen op de marathon van Amsterdam. Het trainingsschema en alle dingen die ik ervoor gedaan en gelaten heb, laten dan ook flinke paralellen tussen het hardlopen en het recruitmentvak. Nu, zoveel maanden en een marathon later, neem ik je graag mee in wat deze paralellen zijn. Wellicht helpt het ook jou in je dagelijks werk!

1. Bepaal je doel

Het begint het stellen van je doel. Je weet dat er onderweg veel kan en zal gebeuren. Accepteer dat dit het geval kan zijn en anticipeer daarop. Of het nu gaat om recruitment, om je trainingen of de staat van je gestel. Ben erop voorbereid dat het anders gaat dan verwacht en zorg altijd voor een plan. Om hiervan een voorbeeld te geven: Tijdens de zomervakantie in Italië, helemaal aan het begin van mijn trainingsschema (week 2 om precies te zijn) ben ik geblesseerd geraakt (kuitspier verrekt) en lag mijn trainingsschema stil. Ondanks dat ik in het prachtige Toscane was om bij te tanken van een jaar flink werken, was rust op dat moment niet bepaald mijn gemiddelde gemoedstoestand. Dat was eerder paniek, omdat mijn doel (voor de zoveelste keer) in gevaar kwam.

Ook kijkend naar recruitment is het bepalen van je doel essentieel. Wanneer zijn we tevreden? Hoe doen we het nu? Waar kunnen we verbeteren? Gaan we voor het vinden van de juiste professional? Gaan we voor een vlekkeloze recruitmentstrategie? Wat is dan die juiste professional, of die “vlekkeloze recruitmentstrategie”? Zorg dat je je doel hebt bepaald, dan weet je achteraf ook altijd of je geslaagd bent of niet!

2. Teamwork

Tijdens de verplichte periode van rust kon ik niks anders doen, dan goed voor mezelf zorgen en de hulp inroepen van specialisten die me hierbij konden helpen. Kenn van Daal (Fysiotherapeut en Manueel Therapeut) en Thijs Pauwels (Sportmasseur) hebben me binnen no-time weten op te lappen, waarna ik precies op tijd klaar was voor het heftige gedeelte van mijn trainingsprogramma. Een trainingsprogramma voor een marathon doe je sowieso niet alleen. Hierbij heb je ook trainers die je voorzien van een uitgebalanceerd trainingsschema. In mijn geval was dit Joop Wijnhoven.

Ook recruitment doe je nooit alleen. Je hebt altijd je (interne of externe) opdrachtgever. Of dit nu een hiring manager betreft, een hiërarchisch leidinggevende of de professional die je wenst te bemiddelen. Recruitment is onmogelijk zonder andere mensen, en daarmee te allen tijden teamwork. Zeker wanneer je daarin voor elkaar zo van toegevoegde waarde kunt zijn en je niet alleen verantwoordelijk bent voor het operationele proces, maar vooral kunt helpen in het bereik van elkaars doelen, maakt dat recruitment tot een geweldig vak.

Recruitment is - net als het trainen voor een marathon - onmogelijk zonder andere mensen, en daarmee te allen tijden teamwork. 

3. Zelfkritiek (het ligt altijd aan jezelf)

Terugkijkend op mijn blessure ben ik vooral begonnen met boos te worden op mezelf. Je weet dat het al meerdere malen gebeurd is, bent 1,5 jaar aan het trainen om een sterkere basis te leggen en in week 2 gaat het al mis. What the *%$#* is er misgegaan?!?! Heeft de trainer me het verkeerde trainingsschema gegeven, of staat er wellicht een fout in het trainingsschema?

Toen ik m’n klachten wat dieper ging analyseren bleek al snel dat het lag aan de vochtvoorraad in m’n lichaam. Normaal gesproken drink ik overdag (heel) veel water. Ter bevordering van de souplesse van m’n spieren slik ik er magnesium tabletten bij, zodat ik de belasting op de benen aan kan. Nu was ik op vakantie, met een gemiddelde temperatuur van 36 graden én een hoge luchtvochtigheid. Daarnaast dronk ik op vakantie ook veel, maar zat er toch een stofje in m’n drinken dat het vocht juist onttrok aan m’n lichaam... Oh ja, en de training ging qua intensiteit en zwaarte gewoon door… Kortom, ik was zélf onzorgvuldig geweest en ik heb zélf onvoldoende geanticipeerd op de situatie waarin ik terecht kwam.

Ook in recruitment wordt nog wel eens gewezen: “Ik had alles goed geregeld, maar uiteindelijk wilde de sollicitant die ik op het oog had toch niet.” “Ik kan de functie niet invullen, want de hiring manager stelt eisen die niet realiseerbaar zijn.”De mate waarin je (en of je überhaupt) met een opdracht aan de slag gaat, bepaal je zelf. Natuurlijk in onderling overleg met je stakeholders, maar als je ervoor gaat, ga je ervoor. Dan is het jouw call en wanneer het niet lukt, heb je niet tijdig gezorgd voor een plan B, of desnoods een plan C.

4. ‘Always willing to go that extra mile’

Mensen vroegen me aan het einde van m’n trainingsschema wel eens of ik het ook altijd leuk vond. Nu wel, nu vind ik het fantastisch! Maar er zaten trainingen bij die pijn deden. Trainingswedstrijden (10km of halve marathon) waarop je niet vol kon gaan, of waarin je op dat moment even wat minder zin had. Maar hey, ‘No Pain – No Gain’! Als je iets wil, dan moet je d’r niet half, maar echt vól voor gaan. Doorgaan waar anderen denken: ’Het is wel mooi geweest’. De discipline hebben om door te stoten, ook als het koud, nat, winderig of te vroeg is. Een tijdje terug gaf ik samen met Marco Hoogerland een presentatie bij N.E.C. Nijmegen. Marco onderstreepte mijn instelling volledig: Zweet - De ontbrekende schakel tussen talent en succes.

Maar hey, ‘No Pain – No Gain’! Als je iets wil, dan moet je d’r niet half, maar echt vól voor gaan. Doorgaan waar anderen denken: ’Het is wel mooi geweest’. 

Zo heb je in het recruitment ook wel eens van die “pain in the ass” opdrachten, waarvan je blij bent dat ze uiteindelijk opgelost zijn en van je bordje zijn verdwenen. Het maakt geen verschil of je vanuit die optiek recruitment vanuit de bureauzijde, of vanuit de corporatezijde beleeft. Het is in die situatie enorm belangrijk dat je er staat als business partner en dat je de bereidheid hebt “to go that extra mile”.

5. Vier je successen

Vier je successen en tank energie. Wanneer je dat doet, kost trainen/werken geen energie, het levert je energie op! Blij dat het gelukt is: “Yes, we did it!” Maar sta vooral ook stil bij het waarom erachter. Waarom is het gelukt? Hoe zijn we tot dit resultaat kunnen komen en waar kunnen verbeteren voor een volgende keer? Zaten er risico’s in die we zijn ontlopen, waar we een volgende keer rekening mee moeten houden?

Dit geldt zowel voor mijn hardloopavontuur (want dit was mijn eerste, maar ééééécht niet mijn laatste marathon), als voor mijn carrière binnen het recruitment. Het schrijven van deze blog is voor mij een geweldige manier om het succes te vieren, het proces te herbeleven en te analyseren hoe het ging, zoals het ging. Daarnaast is het natuurlijk geweldig dat je op deze wijze zowel je werk, als je sport kunt beleven, onder dezelfde noemer: PASSIE.

Vanaf vandaag kan ik met veel trots zeggen dat ik een marathonloper ben. Met net zoveel trots ben ik de afgelopen jaren gegroeid binnen Personato en roep ik hier intern in wat voor een fantastisch vak we zitten met z’n allen. “Recruitment, Ons vak!”

Wil jij je werk ook op deze manier uitoefenen?

Vanuit passie, er vol voor gaan? Neem contact met me op voor een afspraak. Wij zijn altijd op zoek naar talent dat bereid is om te zweten onderweg naar succes!

Bekijk onze vacatures

En oh ja, mijn volgende doel? De marathon van Londen, Rome, Berlijn, of toch Madrid? Eerst maar eens even uitzweten…